TEP poleca lekturę case study prywatyzacji Banku Śląskiego opracowanego przez profesorów J. Bonin i Jeffery S. Abarbanell (Journal of Comparative Economics 25, 31–61 (1997)).

W opini autorów: "prywatyzacja Banku Śląskiego, jednego z tzw. dziewiątki regionalnych banków komercyjnych, ilustruje korzyści z pozyskania strategicznego inwestora zagranicznego dla banku. Internationale Nederlanden Group znacząco przyczyniła się bowiem do poprawy jakości procedur kredytowych Banku Śląskiego, systemów informatycznych, oferty produktów i usług, oraz operacji biura maklerskiego".

W raporcie stwierdza się, iż przedłużający się okres własności znaczącego pakietu akcji Banku w rękach Skarbu Państwa spowolnił proces poprawy efektywności Banku oraz utrudnił zarządzanie i nadzór nad tą instytucją. Dodatkowo, reakcja polskiego rządu na proces prywatyzacji oraz jego dążenie do uniemożliwienia wejścia kapitału zagranicznego do polskich banków opóźniły proces budowy dynamicznego i efektywnego sektora bankowego w Polsce.

Ponadto, bezzasadna obawa przed konkurencją ze strony banków zagranicznych sprawiła, iż polskie władze prowadziły politykę sprzeczną z zasadami tworzenia efektywnego i dynamicznego sektora bankowego. Bank Śląski i WBK stanowią wyjątki raczej niż przykłady polityki prywatyzacyjnej względem polskich banków, które docelowo przyciągnęły strategicznych inwestorów z zagranicy. To nie przypadek, że oba banki są dziś uznawane za jedne z pięciu najlepszych i najbardziej agresywnych banków w Polsce.

Autor tłymaczenia: Michał Chałaczkiewicz (TEP)


Pobierz pełną wersię artykułu klikając link poniżej

Pliki:
okiem_amerykanskich_ekspertow.pdf